Neet oét Lottum - De ketting


Winterdaag, kald en wit 
Dus ik bin bliej det ik heejbinne zit 
Beej d’n aope haard 
Holt en veur, döbbel glaas 
En ein toewe deur 
En wie harder ’t weijt, wie baeter ’t geit 

Glaeske wien, ’t derde pas 
Maar ik weit In Vino Veritas 
Dus heb nog efkes dors, drink efkes door 
Dan kump de waorheid Straks 
Um twelluf oor 
De majjem dae velt, had ik al veurspeld 

Duusternis, ’t veur is oét 
Dien kleier auk maar tot besloét 
Pak ik nog ein glaas wien 
Nummer ach, umdet de waorheid wilt 
Det ik nog effe wach 
En det ’t maar stôrmp, en ônwaer zich vôrmp 

Sterk is De ketting die ôs bindt 
‘k Merk det ik alles sjieker vindt 
Zelfs de zwaakste schakel mak gaar gen debaakel miér 
‘k heb rös zônder roes met ôs ketting in mien voés 
Wie fiézer ’t weer, 
Wie wiézer ik waer