Neet oét Lottum - Kebouter Pimpelpom


Op enne paddestool, in 't midde van ein bos 
Zoot ein kebuiterke, det neet met bäöke stoppe kôs 
Hae was allein... 
Zoë gans allein 
Hae veel allein op lange maedjes, maar die maedjes neet op um 
As hae ze vroog um waat te drinke zagte zeej met heise stum: 
"Dich bis te klein!" 
"Vuul te klein!" 

Kebouter Pimpelpom dae greujde neet 
En daorum zinge weej veur um dit troëstende leed: 

Kebouter Pimpelpom, Kebouter Pimpelpom 
De bis waal neet zoë groët 
Maar Kebouter Pimpelpom, Kebouter Pimpelpom 
Dien muts is kei-moéi roëd 

Kebouter Pimpelpom reep kwaod: "Waat kaup ik dao noow veur? 
Ik heb Probleme met mien lingte, neet met mien muts zien kleur! 
Ik bin te klein 
En zoë allein..." 
"Ik heb te kleine hand, te kleine erm en 'n te kleine neus 
Te kleine veut, te kleine vingers en auk serieus 
te kleine bein 
Ik bin zoë klein" 

Kebouter Pimpelpom woort gek van zien verdreet 
En daorum zinge weej veur um dit troëstende leed: 

(Refrein) 

Net wie Kebouter Pimpelpom truuk nao hoes woel gaon 
kwaam ein ôntstellend langk moéi maedje hiel dich beej um staon 
Het vond um leef 
Hiel erg leef 
Ut waas gans gek op det kebuiterke dae kleine erme bluts 
En 't aller- allermoeiste vond het zien roëje muts 
Het waas verleef 
Hae waas verleef 

En de volgende daag trouwde zeej geliék 
En op de broélof zông 't maedje daeze troëstende meziék: 

(Refrein)