Neet oét Lottum - Zand euver tiéd


D’r leet ein kis verborge, in kalde grond 
Al jaore aafgeslaote umdet neemus ‘m dao vônd 
Ein kruuts vervaag op eike verraojt de kis 
Maar wao det kruuts steit zuus-e pas asse d’r bis 

Hae had de kis begraave, daomei d’n tiéd 
Hae woel opniej beginne, van alles had-e spiét, 
De grônd in, zand d’reuver, en noéit miér d’roét 
Vergaeve, zand d’reuver, en stampe tot besloét 

Want hae woel ’t kwiét, hae woel ’t kwiét 
Zand euver tiéd, hae woel ’t kwiét 

‘n Laeve in letters, kleurloze beelde van leid 
van geluivige ketters met eelt op de zeel en ’n breid 
glinsterend zilvere kruuts maar van de 
foute kant, ’t schiént dwars, dwars door ‘t zand 

Zal ik ’t ind verklappe van ’t verhaol 
Of zien de letste stappe 
’t Zwaors van allemaol? 

Gangk ôg ’t book maar kaupe as det verschient 
Want geluif maar neet det zo’n verdreet 
Door zand verdwient