Pater Moeskroen - Het mooiste schilderij


Daan nam een stuk karton 
En hij kliederde het vol 
Met dikke blauwe verf 
En in het midden een rode bol 

Het was de zee en de Lucht 
En de ondergaande zon 
Het mooiste schilderij 
Dat je je bedenken kon 
Op een oud stuk karton 

En iedereen mocht het zien 
Dus hij hing het achter de ruit 
De mensen in de straat 
Ze keken hun ogen uit 

Naar de zee en de Lucht... 

Maar zoveel moois maakt hebberig 
En op een dag klonk het: “Hé Daan! 
Ik geef je ‘r 1000 euro voor!” 
Zo’n bod is moeilijk af te slaan 
En Daan tekende ondoordacht 
Met een buurman een contract 
Hij had niet door dat zijn Geluk 
Hem op die dag werd afgepakt... 
Zijn Geluk werd afgepakt! 

Ook die buurman hing de zon op 
Maar niet achter het raam, o nee! 
Daar hing een bord met letters: 
“Vijf euro entree” 
En voor dat huis stond elke dag 
Een hele lange rij 
Ze kwamen voor Daan zijn schilderij 
Maar er kon geen daglicht bij... 
Er kon geen daglicht bij! 

Daan deed wat hij moest doen 
Nam het van de muur, daar in dat huis 
Liet de 1000 euro achter 
En hij bracht zijn eigen zon weer thuis 
O, de buurman was des duivels! 
Hij riep: “Ik heb een contract!” 
Sleepte hem voor de rechter: 
“Daan heeft mijn kunstwerk afgepakt... 
M’n kunstwerk afgepakt” 

De rechter barste in lachen uit 
“Zeg, bent u wel goed bij?!? 
Hoe kan zo’n papier vol letters 
Zich meten met zo’n Mooi schilderij?” 

“Maar hij het heeft toch getekend! 
Daar staat toch de naam Daan?!?” 
“Inderdaad”, zei de rechter, “In sierlijke letters 
Daar, rechts onderaan...” 

Onder de zee en de Lucht...